Ruben Boekeloo

Wat doe je: Fotograaf

Waar woon je: Breukelen (NL)

"Een foto bewaart wat je zelf na een tijdje vergeet. Met mijn Moto lukt dat ook op de dagen dat ik geen camera bij me heb."

Ik ben Ruben, 25 jaar en woon in Breukelen. Mijn liefde voor fotografie begon eigenlijk op een heel gewone manier. Op vakantie met mijn familie ging de camera van mijn vader altijd mee, en als kind mocht ik daar zelf ook regelmatig foto’s mee maken. Toen vond ik het vooral leuk om dingen vast te leggen, zonder er verder veel bij stil te staan. Achteraf zijn juist die foto’s ontzettend waardevol geworden. Ze brengen momenten terug die je in de loop van de jaren langzaam zou kunnen vergeten: een bepaalde plek, een vakantiegevoel of gewoon een klein moment met elkaar. Dat is denk ik ook wat mij zo aanspreekt in fotografie. Een foto is voor mij veel meer dan alleen een mooi plaatje. Het is een manier om een moment vast te houden. Iets waar je later naar terug kunt kijken en waarvan je meteen weer weet hoe het voelde om daar te zijn.

Vanaf 2022 ben ik zelf steeds serieuzer met fotografie bezig gegaan. Ik ging meer letten op licht, kleur, compositie en vooral op de kleine momenten die je normaal misschien voorbijloopt. Ik fotografeer vooral landschappen, dieren en steden, maar eigenlijk kan alles mijn aandacht trekken. Een molen in de mist, een dier dat je net even aankijkt of licht dat precies op het juiste moment tussen gebouwen valt.

Juist die onverwachte momenten vind ik het mooiste. Je hoeft wat mij betreft niet ver weg of op een bijzondere plek te zijn om een mooie foto te maken. Soms hoef je alleen maar wat beter om je heen te kijken. Dat is ook wat ik met mijn fotografie wil meegeven: kijk, ontdek en leg vast wat voor jou bijzonder is.

Uitgelichte foto's van Ruben Boekeloo

Zo gebruik ik mijn moto

Als ik bewust een dag ga fotograferen, neem ik natuurlijk mijn camera mee. Maar in het dagelijks leven heb ik die niet altijd bij me. Mijn motorola signature is daardoor eigenlijk een extra camera die wél altijd binnen handbereik is.

Dat past goed bij hoe ik fotografeer. Ik weet nooit precies wanneer ik iets tegenkom dat ik wil vastleggen. Een mooi landschap tijdens een wandeling, een bijzonder gebouw, een dier dat mijn aandacht trekt of simpelweg licht dat precies goed valt. Omdat mijn smartphone altijd in mijn broekzak zit, hoef ik zo’n moment niet voorbij te laten gaan.

Als fotograaf let ik automatisch op licht, compositie, kleur en perspectief. De verschillende camera’s van mijn Moto geven me de vrijheid om daarin te spelen. De 50MP-camera’s zorgen voor veel detail en met de 3× optische zoom kan ik onderwerpen dichterbij halen zonder er direct naartoe te hoeven lopen. Vooral bij dieren vind ik dat prettig, omdat ik zo wat meer afstand kan houden en het dier rustig zijn gang kan laten gaan.

Bij landschappen gebruik ik juist graag een breder beeld om niet alleen het onderwerp, maar ook de omgeving en sfeer vast te leggen. In de stad vind ik het leuk om te experimenteren met lijnen, gebouwen en perspectief.

Ook de Pro-functie spreekt me aan. Ik ben gewend om met mijn camera bewust bezig te zijn met instellingen en belichting. Die extra controle vind ik prettig, terwijl de Moto tegelijkertijd snel en toegankelijk blijft.

Mijn camera en mijn Moto hebben daarom allebei hun eigen plek. Wanneer fotografie het doel van de dag is, neem ik mijn camera mee en neem ik graag de tijd om een beeld helemaal naar mijn hand te zetten. De Moto is er juist voor de momenten daartussenin. Voor die onverwachte situaties waarin je ineens iets moois ziet en denkt: dit wil ik bewaren. Want niet ieder bijzonder beeld ontstaat tijdens een geplande fotoshoot. Soms zit het juist in iets heel gewoons: mooi licht onderweg, een dier dat onverwacht op je pad komt of een plek waar je normaal misschien zo voorbij zou lopen. Juist die kleine momenten kunnen later de herinneringen zijn waar je met een glimlach naar terugkijkt.

Voor mij draait fotografie daarom vooral om leren kijken en bewust stilstaan bij wat er om je heen gebeurt. Mijn Moto geeft me de mogelijkheid om dat ook te doen op momenten dat mijn camera thuis ligt. Zo hoef ik die onverwachte beelden niet alleen in mijn hoofd te bewaren, maar kan ik ze ook echt vastleggen.